Plattdeutscher Gottesdienst in Borstel

Gerd Spiekermann

Dat Evangelium för dissen Gottsdeenst steiht bi Matthäus in’t 8. Kapitel:

As Jesus no Kapernaum güng, do keem een Hauptmann op em to un sä: Herr, mien Dener liggt tohuus böös to. He is stief un kann sick nich rögen un hett ook dulle Wehdoog.
Do sä Jesus to em: Goot, ick koom langs un will em gesund moken.
De Hauptmann sä: Herr, ick bün dat nich weert, dat du ünner mien Dack kümmst. Segg man blots een Woort, denn ward mien Dener al gesund. Ick bün ja ook man een Minsch, de noch annere över sick hett. Wiss, ick heff ook Suldaten ünner mi, un ick bruuk blots to den enen to seggen: Goh! - un denn deit he dat, un to denannern: Koom! - un he is dor. Un to mien Dener: Do dit! - un denn deit he dat.
As Jesus dat höörn dee, do wunner he sick un sä to de Lüüd, de mit em komen weern: Dat mööt ick jo seggen: Wiss un wohrhaftig, bi keeneen in Israel heff ick so’n starken Gloven funnen. Un dat will ick jo ook noch seggen: Dor koomt noch vele von Oosten un Westen, un de ward in‘n Himmel mit Abraham un Jokob in’t Himmelriek an enen Disch sitten; overs de Kinner von dat Königriek, de dor egentlich hen höört, de ward butenvör blieven in de Düüsternis. Un dor gifft dat Jammern un Tähnenklappern.
Un to den Hauptmann sä Jesus: Nu kannst du no Huus gohn. So as du glöövt hest, ward di dat gohn.
Un sien Dener wurd noch to desülvige Stunn gesund.

Halleluja!

Wi bekennt unsen Globen:
Ick verloot mi op Gott, den Vadder,
he alleen hett Macht.
Himmel un Eer sünd ut sien Hand.
Ick verloot mi op Jesus Christus,
Gott sien Söhn un uns` Herr:
Minsch worrn dör den Hilligen Geist
un de Jungfro Maria;
gefangen sett un an´t Krüüz sloon
ünner Pontius Pilatus,
to Dood un to Graff bröcht.
Doolstegen in dat Dodenriek.
An´n drüdden Dag wedder opstohn to´n Leven,
opfohrt to Gott, den Vadder, em to Siet
gliek an Macht un gliek an Ehr.
Von dor kümmt he torüch
un ward Gericht hooln
över de Lebennigen un de Doden.
Ick verloot mi op den Hilligen Geist,
ick tööv op een Kark för all Christen,
ick glööv, dat de Schuld vergeven ward
un de Doden opstoht
to een Leven, dat ewig wohrt.
Amen

Vaterunser
Gott, uns Vadder, 

sett Dien Wohrheit bi uns bobenan.

Loot uns DienWelt sehn!

Mook Dienen Willen düütlich,

dat wi uns dor no utrichten köönt.

Allens, wat wi to’t Leven bruukt,

dat giff uns dissen Dag!

Un reken uns nich an,

wat wi schüllig bleven sünd,

denn köönt wi ook de vergeven,

un de uns wat schüllig bleven sünd.

Un loot uns nich to Fall komen,

un holl allens von uns af,
wat leeg is.

Di alleen steiht de Macht to,

un de Ehr
un de Dank,

hüüt un alletiet.
Amen

Event single img Bildquelle: G.Spiekermann

Wann